Görmedim

Görmedim kendimi
senin itip kenara
gözlerin dolu
anlattığın adamı
aynalarda
görmedim

Tanıdıklar hep anlattılar birini
kimi saf dedi
kimi kurnaz
kimi altında halı sanmış
kimi yüzüne çarpan kapı
kimi kendini bilmez saydı
kimi kendini bilen

Teba olmaya hazırdım
biri çıksa anlatsa
kim olduğumu
bilmeye değil
inanmaya razıydım
anlattıklarına

Sustum sonunda
belki sessiz
sakin bir anımda
aynada
görürüm umuduyla
resmimi
gözlerim kapanmış
göremedim kendimi