Bir fırtınanın sesi bu
yüzüme çarptıkça
sersemleten
rüzgar değil sözler,
içinde
tuzlu yosunlu kokusuyla
fırtınanın ruhu
ruhuma çarptıkça
aklımda sessizlik,
geçen zamanın çaresizliği
Fırtınanın getirdiği
o sözler
fısıldadıkça
içimde cız eden
yalnızlığım
Çaresiz kabullendiğim
gidişler
Bitenler,gidenler
hep o olmadığım gemide
el sallarken
zehir gibi içime işleyen
akan gözyaşları
sözlerle
Söz versem de
"Yenilmek yok ölüme"
diye
ne yapsam
çare yok ölüme
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder