Kapının önünde

Ne
arkamda gölgem
ne
yanımda sen
yalnızca
elimde bir anahtar,
nereye açılacağı belirsiz
kapının önünde
beklerken

Kulağım sende
bir kapıdan sesin gelsin
dinliyorum
çokça diliyorum
tıkırtı bile yok oysa.

Sessizlik yankılanıyor
merdivenlerde
neredeyse
gözümü kırpsam
sesi
yıkacak herşeyi
öyle durağan,
öyle hiç yokmuşçasına

Kapıda elimde anahtar
senin açmanı bekliyorum.

1 yorum:

ironmoon dedi ki...

Yalnızlık ve yalnızlıktan kurtulacağına dair hissedilen, kaybetmeye yüz tutmuş ama hala var olan o umut kırıntısı daha iyi anlatılamazdı. İçimde birşeyler çığlık atar bu şiiri okurken ve özer gelir sonra aklıma hep, ilginç.