bir vakitler sessizlik vardı

Çuvaldız dolu aklımın bir köşesinden fırlıyorum bir sözüm varmış da kimselere söylemeye kıyamazmış gibi sustuğum vakitlerin hıncıyla,
uzun bir ara
ve suskunluk
ve ardı sıra akan aylar
aydınlık olmayan aklımda
bir fırın
yakıyorum kelimeleri
hiçbiranlamın karşısına kurulmamış
bir koltuk
camın yanında
arkasına yaslanmamış
huzursuz bir adamın tahtı aslında
uzun bir ara
hiçbirkelimenin kaçamadığı
kapalı kapılar arkasında
sevgisiz bir yonca
dört yaprağı sargılı
şansı kederli yalnızlığı

Hiç yorum yok: