Arızalı bir kalbin kapalı havasında
rutubet kokulu birkaç cümle uçuşuyor,
yeni olana dair ne bir iz
ne bir söz yok yazılarda,
zaten yazı da yok
söz de
sen de
ben de
Söz varken daha güzel olsaydı günler
sende olmazdın ben de bu sözlerde
Sözün olmadığı yerde mutluluk çadır kurmuş bekliyor
sadece dürtüler ittiğinde bulunacak o çayıra
sözsüz geçen bunca zamanda
ne iten
ne gidip de çağıran
yok
yalan diyip silsem o çayırı
o çadırı
o çadırı anlatan her heceyi
kaçan bu kadar zamandan sonra
anladım ki
sözün olmadığı yerde
yalnızlık
ve yalnızlığın bile olmadığı yerde
ölüm var
gülüm yok
bağım yok
ben yokum
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder